Asturies ye un paraísu de contrastes. Cerca d’un terciu del so territoriu ta protexíu. Mar y monte. Naturaleza n’estáu puru col verde de los praos y l’azul del mar como protagonistes. Tamién la so fauna. Un paisaxe protagonista en cinco espacios declaraos reserva de la biosfera que nun puedes perdete.

Redes

El Parque Natural de Redes ta situáu nel sector oriental del cordal, incluyíu ente los conceyos de Casu y Sobrescobiu. Ye un territoriu de montaña de relieve accidentáu, con altitúes que van dende los 2.104 metros nel Picu Torres hasta los 350 del ríu Nalón. Esti ríu naz nel estremu suroriental y cruza cuasi tou’l parque de forma diagonal, siguiendo la Falla de Ventaniella.

Les poblaciones del Parque Natural de Redes, que rocen los 3000 habitantes, úbiquense al rodiu del cauce del Nalón y nos valles, onde les condiciones climátiques son más neutrales, cola cercanía de les agües del ríu y les vegues fluviales. Nel territoriu que comprende’l parque, consérvense perbien la fauna y la vexetación que carautericen el monte asturianu. Les fayes recubren les lladeres de los montes y l’osu, el gallu montés, el robecu, el corzu y el venáu inda puen vese poles tierres. Por embargu, les dos printipales característiques del parque son la gran estensión de masa forestal y los recursos hídricos, que convirtieron esti espaciu nun llugar protexíu. La cuenca del Nalón recueye les agües de cuasi 4.900 km2, más de la tercer parte de la superficie d’Asturies.

Les Ubiñes-La Mesa

El Parque Natural les Ubiñes-La Mesa sitúase nel sector meridional d’Asturies y ta integráu nos conceyos de Teverga, Quirós y L.lena, llimitando al sur cola provincia de Lleón. Esti parque caracterízase por un relieve montañosu enllenu contrastes, que va progresando de norte a sur. El llugar más eleváu del parque sitúase nel llímite con Lleón, nos macizos de Peña Ubiña, qu’algamen una altitú superior a los 2400 metros.

Los ríos que percorren el parque pertenecen a la cuenca del Nalón-Narcea. Na zona de Teverga, les agües provienen de los valles del ríu Taya, del Valdecarzana y del Páramu. Nesti últimu destaca’l desfiladeru d’orixe kársticu nel que se sitúa la Cueva Güerta, declarada Monumentu Natural.

Les poblaciones del parque distribúyense al rodiu de los principales valles fluviales, como sucedía nel casu anterior. Los núcleos más importantes son les capitales Teverga y Quirós, La Plaza y Bárzana respeutivamente. L’espaciu rural defínese por un paisaxe de sieglos d’esplotación basada na ganadería. Ye nesti parque onde se conserven más de la metá de les especies de vexetación de la provincia, con más d’un terciu de superficie ocupada por bosques, sobre too de fayes. D’animales, consérvense l’osu pardu, l’gallu montés y l’águila real.

Somiedu

Esti parque coincide na so totalidá col conceyu de Somiedu, nel centro-occidente del monte asturianu. L’area más occidental del parque ta atravesada pol ríu Pigüeña, que confluye col ríu Somiedu cuasi nel llímite septentrional. Esti segundu ríu confluye, a so vez, coles agües del Ríu del Valle. La población ye escasa, distribuyía en cuasi cuarenta entidaes. Sufrió una gran regresión a inicios del sieglu XX, más o menos contrarrestada nel 1988 pola declaración del Parque Natural, otorgando asina nueves oportunidaes d’emplegu.

Parque Natural de Somiedu

El Parque Natural de Somiedu ye ún de los más valiosos de la Cordelera Cantábrica, yá qu’amuesa un importante grau de conservación de la diversidá paisaxística y ambiental. Constitui, asina, un gran ecosistema d’especies que carautericen al área central del cordal, con una variedá de sustratos litolóxicos, un fuerte relieve, peculiaridaes climátiques, y una perinteresante situación bioxeográfica.

Ponga

El Parque Natural de Ponga asítiase nel sector oriental del cordal, incluyíu na so totalidá nel conceyu de Ponga. Al sur, llimita con Lleón y col conceyu d’Amieva nel este. Con una superficie de 20.533 hectárees, constitúi un territoriu de complexu relieve, con altitudes qu’oscilen ente los 300 y los más de 2100 metros de Peña Ten. Destaca’l sector de la Cordelera Cantábrica que forma’l so llímite meridional y divide les agües de les cuenques del Sella y el Dueru. N’él podemos alcontrar picos como Peña Ten (2142 m) y Les Pandes (1879 m).

Parque Natural de Ponga

Los ríos más importantes, pel otru llau, son el Sella, qu’atraviesa la zona oriental del territoriu, y el Ponga, que percorre’l conceyu de sur a norte y confluye col Sella nel conceyu d’Amieva. En cuanto a la población, yera de 788 habitantes nel añu 1996, dividíos en venti entidaes que basen la so actividá económina, sobre too, na ganadería.

Fontes del Narcea y del Ibias

Esti parque ta situáu nos montes del sur del conceyu de Cangas del Narcea, na cuasi totalidá del conceyu de Degaña y en pequeñes árees del oriente d’Ibias. Llimita con Lleón al sur y col Parque Natural de Somiedu nel oriente. Nel sitúase’l nacimientu del Narcea. Integra un conxuntu de sierres y valles d’escasu poblamientu y acusáu relieve con importantes mases forestales autóctones. La población ye escasa, cuntando malpenes con 6000 habitantes concentraos nes principales localidaes como Rengos, na ribera del Narcea, Degaña y Carrero, a orielles del Ibias, etc. Estos núcleos ampárense nuna intensa actividá minera que supón cuasi la metá de los emplegos totales.